Zoonozy to poważny problem! Nie bądź obojętny. Pomagamy dowiedzieć się jak się przed nimi uchronić? Rozwiązanie jest proste! Wystarczy tak niewiele:
- zachować higieniczny tryb życia
- wykonywać okresowe badania zwierząt
- stosować leczniczo lub profilaktycznie preparaty przeciwpasożytnicze
- dbać o czystość otaczającego nas środowiska.

 Drogi Zarażenia > Glisty

Nazwa Łacińska
Toxocara canis, T. cati, Toxascaris leonina Toxocara canis, T. cati, Toxascaris leonina

W jaki sposób moje zwierze może się zakazić?
Spożycie jaja robaka lub spożycie pośredniego nosiciela, czyli drogą pokarmową w sposób bierny. Po dostaniu się wraz z karmą lub wodą stadiów inwazyjnych do przewodu pokarmowego żywiciela postacie larwalne ulegają aktywacji opuszczając jaja i cysty. Do tego procesu niezbędne jest odpowiednie pH, określone enzymy jak również często składniki żółci.

T. canis i T. cati - za pośrednictwem mleka matki
T. canis tylko - przez łożysko

Szczenięta mogą zarażać się larwami glist już w życiu płodowym, a po przyjściu na świat larwami, które mogą znajdować się w mleku suki lub w inwazyjnych jajach w środowisku zewnętrznym. Kocięta rodzą się wolne od glist i po raz pierwszy mogą zarażać się z mlekiem kotki.

Dorosłe psy i koty zarażają się wyłącznie inwazyjnymi larwami, które wykształcają się w jajach glist. Dojrzała samica glisty jest w stanie złożyć 20-50 tys. jaj dziennie, które z kałem są wydalane do środowiska. U psów okres prepatentny wynosi 3 tygodnie (inwazja prenatalna), 4-5 tygodni (inwazja laktogenna i ze środowiska zewnętrznego). U kotów, w przypadku T. cati, siewstwo jaj rozpoczynało się w 8 tygodniu od chwili inwazji. W zależności od warunków atmosferycznych (w temp. 15-20°C) w ciągu 2-7 tygodni w wydalonych jajach wykształcają się larwy zdolne do zarażenia (inwazyjne). Oznacza to, że świeży kał, pochodzący nawet od zarażonych glistami psów i kotów, nie stanowi zagrożenia dla innych zwierząt i ludzi. Sprzątając go właściciel zwierzęcia nie naraża się więc na inwazję, a jedynie usuwa jaja pasożytów, które z czasem mogą stać się bardzo niebezpieczne. Inwazyjne jaja glist są oporne na niekorzystne warunki środowiska zewnętrznego i mogą w nim przetrwać nawet do kilku lat.

Mogą one znajdować się nie tylko tam, gdzie zostały wydalone wraz z kałem zarażonych zwierząt, lecz trafiać również do wody lub być przenoszone np. na obuwiu w odległe miejsca. Badania gleby przeprowadzone w różnych miastach Polski wykazały, że w 10-80%
próbek pobranych z plaży, podwórek, parków i terenów rekreacyjnych znajdowano jaja T. canis.

Jak zaraża się człowiek?
Do zarażenia dochodzi przez zjedzenie jaj glist zawierających inwazyjne larwy. Jest to więc tzw. „choroba brudnych rak”. W związku z tym, że dzieci nie maja jeszcze utrwalonego nawyku mycia rak, częściej niż dorośli padają ofiarą inwazji. Nie bez znaczenia jest też zjawisko geofagii (zjadanie ziemi, piasku, gliny), które obserwuje się u dzieci w wieku od 2 do 5 lat.
Dorośli ludzie najczęściej zarażają się zjadając źle opłukane z ziemi warzywa bądź owoce, ale także nie myjąc rak po wykonaniu prac ziemnych przed posiłkiem, czy przed paleniem papierosów. Człowiek wobec tego, zarazić się może glista psia lub kocia gdziekolwiek i kiedykolwiek, nie będąc wcale właścicielem zwierzęcia.

zobacz film, kliknij na link poniżej (plik .wmv 2,94 MB): Film - drogi zarażenia glisty kliknij tu ...
Robaki, pchły, komary i kleszcze są groźne nie tylko dla psów, ale również dla ludzi. W bezpiecznym i skutecznym leczeniu oraz profilaktyce niezbędny jest sprawdzony, pewny partner.

www.Odrobaczanie.pl